Wewnętrzne i zewnętrzne rury kanalizacyjne

Budując własny dom staramy się  inwestować w jak najtrwalsze materiały, które będą służyły bezawaryjnie przez wiele lat. Zasada ta jest szczególni  istotna  jeśli chodzi o wybór materiałów do instalacji wodno-kanalizacyjnych. Jak wiadomo  rury wewnętrzne  ukryte są w większości w ścianach i wylewce, co przy ich awarii  bardzo utrudnia  naprawę. Współczesna technologia oferuje inwestorom mnóstwo rewelacyjnych rozwiązań. Są to między innymi systemy kanalizacyjne PP HT, HDPE oraz tradycyjne PCV (PVC). W dodatku możemy wybrać  rury zgrzewane albo klejone.
Rury wewnętrzne i zewnętrzne PCV są stosowane do odprowadzania ścieków i nieczystości  zarówno o wysokiej jak i o niskiej temperaturze. Umieszczane są wewnątrz budynków, ale umieszcza  je także w ziemi pod konstrukcją budowli. Rury PCV HT (high temperature) wyróżniają się wyjątkową odpornością na wysoką temperaturę. Ponadto są odporne na zarastanie (inkrustację) a ich trwałość to minimum 50 lat.  Są wyjątkowe dzięki szczególnym właściwościom hydraulicznym,  charakteryzują się bowiem bardzo niskim współczynnikiem chropowatości. Należy  zaznaczyć, że rury kanalizacyjne tego typu są niezwykle proste w montażu, gdyż wszystkie elementy są precyzyjnie dopasowane i łączą się ze sobą bez zakłóceń.
W hydraulice ogromne zastosowanie  mają rury polipropylenowe (PP). Charakterystyczna dla nich jest bardzo wysoka wytrzymałość, więc najczęściej umieszcza się je na zewnątrz budowli, poza tym ich niewątpliwą zaletą jest niska waga. Rury PP  charakteryzują się wysoką odpornością termiczną i chemiczną, są również niewrażliwe na abrazję, czyli ścieranie, wynikające z przepływu wraz z wodą żwiru i piasku. Gładka powierzchnia wewnętrzna tych rur pozwala na stosowanie mniejszych spadków, a cięższe elementy nie zalegają wewnątrz.
Budując system wodno-kanalizacyjny niezbędne są kształtki PCV i PP. Są one bardzo zróżnicowane i wytworzone w taki sposób, że każda rura PCV i PP łączy się z kształtką bez żadnego problemu. Każdy nowoczesny system instalacyjny z tworzywa sztucznego jest kompatybilny z innym systemem, ale tylko przy użyciu odpowiednich złączek. Są to zazwyczaj złączki z tworzywa z wtopioną wkładką metalową. Ten typ kształtek jest połączeniem metalowego calowego gwintu rurowego z zakończeniem z PP, któredaje możliwość połączenia za pomocą zgrzewania polifuzyjnego z przewodem rurowym wykonanym z tego samego materiału. Złączki z „wtopką” służą również do łączenia instalacji z tworzyw sztucznych z armaturą sanitarną, ogrzewczą oraz instalacją standardową ze stali lub miedzi. Dobrej jakości złączki z wkładką wytrzymują znaczne naprężenia mechaniczne w momencie montażu. Wewnętrzna powierzchnia złączek z wkładką gwintowaną z gwintem zewnętrznym pokryta jest polipropylenem, przez co elementy metalowe nie mają kontaktu z przepływającym medium. Wytrzymałość chemiczna złączek z „wtopką”, mimo pokrycia gwintowanych wkładek niklem i chromem, nie może być porównana z odpornością elementów z polipropylenu. Ztego powodu łączniki te nie nadają się do wszystkich obszarów zastosowań przemysłowych.


System PCV/PP HT stosuje się zarówno w domach mieszkalnych jak i w komercyjnych, gdzie wymagania co do hałasu generowanego przez instalacje kanalizacyjne są umiarkowane. Jeśli niezbędne jest zastosowanie systemu, który daje większy komfort akustyczny, dostępne są także systemy kanalizacji niskoszumowej.
Jednym z najlepszych systemów jest system PE HD (rury polietylenowe). Stworzono je z przeznaczeniem do rozprowadzania wody pitnej, ścieków, ciekłych mediów technologicznych oraz jako rury osłonowe.   Są chętnie stosowane, ponieważ posiadają {wyjątkowe właściwości fizyko-mechaniczne, wysoką elastyczność i wykazują odporność na agresywne media czyli substancje obciążone chemicznie. Dodatkowo PE HD są całkowicie obojętne dla środowiska naturalnego i wytrzymują uderzenia nawet przy temperaturze do -80 stopni C.
W instalacjach wodociągowych i grzewczych polipropylenowych popularność zdobyły w ostatnim czasie złączki grzewcze. O jakości wykonanego zgrzewu decyduje przede wszystkim czas zgrzewania tworzywa. Jeśli poddamy zgrzew zbyt wysokiej temperaturze może nastąpić jego uszkodzenie. Zbyt małe podgrzanie łączonych elementów obniża stopień ich przenikania, co źle wpływa na stopień przenikania na zgrzewie. Zniszczeniu może ulec polipropylen poddany działaniu czynników zewnętrznych takich jak ciepło, światło, tlen, promieniowanie UV. W ich wyniku na powierzchni zewnętrznej rur pojawiają się zmiany i uszkodzenia. Do wykonania zgrzewu stosuje się mufy elektrooporowe. Są to specjalne polipropylenowe tuleje z wtopionym drutem elektrooporowym.

Napięcie elektryczne, podłączone do spirali grzejnej mufy powoduje nadtopienie ścianek rur oraz mufy i trwale łączy. Elektrozłączka została tak skonstruowana, aby umożliwić wsunięcie w nią rury bez wcześniejszego nagrzania łączonych elementów.  Żeby wykonać połączenie przy pomocy muf elektrooporowych, potrzebna jest specjalna zgrzewarka. Po załączeniu zgrzewarka automatycznie ustala parametry prądu i czas konieczny do zgrzania na podstawie zadanej średnicy i temperatury otoczenia. Po wykonaniu zgrzewania trzeba bezwzględnie przestrzegać czasu naturalnego procesu chłodzenia. Czas osiągnięcia wymaganej pełnej wytrzymałości jest zazwyczaj przedstawiony w tabeli, którą dostarcza producent systemu. Właściwa temperatura procesu zgrzewania waha się w przedziale 250-270°C.
Obecnie rynek oferuje nam wiele nowoczesnych systemów hudraulicznych, kanalizacyjnych i grzewczych. Wszystkie one charakteryzują się nie tylko trwałością, ale także wysoką estetyką wykonanej z nich hydrauliki. Dzięki swoim właściwościom zapewniają użytkownikom spokój i bezpieczeństwo na wiele lat.